การกระทำชำเราทางสายตา

ช่วงนี้ชีวิตการงานและชีวิตการเรียนยังคงยุ่งเหยิงอยู่อย่างเสมอต้นเสมอปลาย อันที่จริงตอนนี้ก็มีเรื่องรอให้จัดการอยู่หลายอย่าง แต่รู้สึกว่าอยาก “พัก” ซักหน่อย ประกอบกับเพิ่งอ่าน blog ของเพื่อนๆชาว blogger หลายคนที่เขียนเรื่องได้น่าสนใจกันทั้งนั้น ทำให้อดไม่ไหวขอ “พักผ่อน” ด้วยการเขียน...

โฆษณาคั่นรายการ …

… ขออนุญาตใช้พื้นที่ BLOG ลงโฆษณาซักนิด … อันเนื่องมาจากการเรียน ทำให้ช่วงนี้ผมกำลังวุ่นๆกับการทำ research (แบบบ้านๆ) เกี่ยวกับบริการขายเพลงผ่าน web site อย่าง iTune หรือ YahooMusic ในไทยอยู่น่ะครับ ผมกำลังสนใจว่าธุรกิจขายเพลงผ่าน online web site จะสามารถเกิดได้ไหมในประเทศที่มี MP3 เถื่อนเกลื่อนเมือง และผู้คนมีรสนิยมในการฟังเพลงสไตล์...

เรื่อง … “หวัด หวัด”

หายหน้าหายตาไปจากการ “อัพบล๊อก” หลายวันเลยทีเดียว ช่วงที่ผ่านมาผมมีเรื่องราวต่างๆให้ทำในชีวิตประจำวันติดๆกัน ชนิดไม่มีเวลาว่างเป็นขอตัวเองซะเลย สามวันที่ผ่านมา ได้นอนเฉลี่ยประมาณ 3.5 ชั่วโมงต่อวันเท่านั้น ทำให้ตั้งแต่เมื่อวานตื่นเช้ามาพร้อมกับอาการเจ็บคอ ตัวร้อน เหงื่อออกเป็นระยะๆ...

น้องบี

ผมลังเลอยู่นานทีเดียวว่าจะเขียน blog เกี่ยวกับเรื่องนี้ดีไหมปกติแล้วถ้าจะเขียนอะไรซักอย่างนึง ผมก็อยากให้มี “ประเด็น” สำหรับคนอ่านบ้างไม่มากก็น้อยเพราะผมเองไม่ชอบอ่าน blog ที่เขียนเกี่ยวกับเรื่องส่วนตัวของเจ้าของ โดยไม่มีประเด็นอะไรให้เราติดตามอ่านเหมือนกัน แต่ผมก็มาฉุกคิดได้ว่า...

… ต่อเติมบ้าน …

ตั้งใจว่าจะเขียนเรื่องของเกาหลีต่อเป็น Vol.3แต่เมื่อคืนเอาเรี่ยวแรงไป “ต่อเติมบ้าน” หลังนี้ออกไปอีกส่วนนึงเสียจนหมดน่ะครับ ใครที่หลงเข้ามาแล้ว ขอเชิญแวะไปเยี่ยมชม “ห้อง” ใหม่ของบ้านหลังนี้ได้ที่ Link ด้านขวามือ(หรือเข้าไปตรงๆได้ที่ http://sarujphoto.blogspot.com) :-)

อานุภาพของความทรงจำ

คุณสรุจไม่เชื่อในความรัก แล้วคุณสรุจเชื่อในความผูกพันไหม ? ใครบางคนที่น่าจะได้อ่าน blog เก่าของผม เคยยิงคำถามข้างบนนี้กับผมเมื่อหลายวันก่อนผมคิดว่าเขาคนนั้นคงจะรู้ว่าผมเคยประกาศตัวเป็นคนขี้สงสัยใน “รักแท้” ว่ามันมีจริงหรือไม่เลยทำให้เขาสงสัยว่า เอ๊ะ … ไอ้คนไร้หัวใจ ที่ไม่เชื่อในรัก...

จดหมายจากเกาหลี … Vol.2 (ว่าด้วยเรื่อง กิน – ดื่ม)

สวัสดี ดากานดำ ในที่สุดฉันก็หาเวลาเขียนจดหมายหาแกได้อีกครั้งเสียทีมีคนบอกฉันว่าฉันไม่ควรจะให้สรรพนามแทนตัวเองว่า “ฉัน” เพราะมันช่างไม่เข้ากับหน้าตาที่ดูแสน จะคุณชายของฉันซักเท่าไหร่ บางคนถึงกับเสนอให้ใช้คำว่า “ชั้น” แทนซะด้วยซ้ำ … แกคิดว่าอย่างไรบ้างวะ ? แกก็รู้ดีว่าคุณชาย...

มันไม่ใช่ความทุกข์ .. แต่เป็นการเสพติดความสุข

มีคนบอกกับผมว่า แม้ผมจะพูดเสมอๆว่า บางกอก กับ ผม มีอะไรคล้ายๆกันหลายอย่าง แต่หลังจากอ่าน blog ของบางกอกแล้วรู้สึกว่าผู้ชายคนนั้นเป็นคน “เปิดเผยดี” ในขณะที่ผมไม่เป็นอย่างนั้นแน่ๆ ฟังแล้วก็สะกิดใจขึ้นมาว่า เอ … ที่ผมคิดเสมอว่าการเขียน blog เป็นการ “ระบายออก” อย่างหนึ่งของผมเอง จะมีคนแวะเข้ามาอ่าน...