แมลงวันขอตอมแมลงวัน ในสถานการณ์สื่อเลือกข้าง

แมลงวันขอตอมแมลงวัน ในสถานการณ์สื่อเลือกข้าง
ขอ “ซ้ำ” เรื่องสื่อมวลชนอีกสักครั้งเถอะครับ เพราะข้อเขียนด้านล่างนี้เขียนได้​ “โดนใจ” ผมเป็นอย่างมาก ท่ามกลางสภาวะสื่อมวลชนพิกลพิการในประเทศนี้ ย้ำอีกครั้ง – ผมไม่ได้ต้องการสื่อที่ “เป็นกลาง” เพราะผมเชื่ออย่างบริสุทธิใจว่าความเป็นกลางอย่างสัมบูรณ์มันไม่มีอยู่จริง ผมเพียงต้องการสื่อมวลชนที่...

ผู้มีบารมีนอกกฏหมาย เกิดจาก กลไกตลาด ?

ผู้มีบารมีนอกกฏหมาย เกิดจาก กลไกตลาด ?
มือที่(ลอง)มองให้เห็น ตอนที่ 3 มาแล้วครับ เชิญแวะไปอ่าน ผู้มีบารมีนอกกฏหมาย เกิดจาก กลไกตลาด ? กันได้ที่ โอเพ่นออนไลน์ เช่นเคย ชอบ ไม่ชอบ อย่างไร อยากได้คอมเม้นต์จากทุกท่าน (ประเด็นไม่น่าสนใจ? สั้นเกินไป? ยาวเกินไป? มั่วเกินไป? อ่านไม่รู้เรื่อง? ) เพื่อได้นำไปปรับปรุงงานเขียนให้ดีขึ้น ครั้งนี้หยิบเรื่องราวของมาเฟียชื่อดัง...

บันทึกถึง “สื่อ” และ “มวลชน”

บันทึกถึง “สื่อ” และ “มวลชน”
สื่อมวลชน – วิชาชีพแขนงหนึ่งที่ทำหน้าที่ “สื่อสาร” ระหว่าง “มวลชน” เรากำลังอยู่ในโลกที่มิอาจปฏิเสธความสำคัญของวิชาชีพนี้ได้ ความสำคัญของสื่อมวลชนต่อสาธารณะเป็นสิ่งที่ไม่ต้องถกเถียงกันอีกต่อไป เพราะสื่อมวลชนในปัจจุบันได้พัฒนาจนกลายเป็น “สถาบันทางสังคม” อันหนึ่งที่สำคัญยิ่ง โดยเฉพาะในโลกเสรีนิยมประชาธิปไตยที่สังคมจำเป็นต้องมีสถาบันอันหลากหลาย...

บันทึกความเสียใจต่อเสรีนิยมสีแดง

บันทึกความเสียใจต่อเสรีนิยมสีแดง
ผมเป็นประชาชนคนธรรมคนหนึ่ง เป็นชนชั้นกลางที่ใช้ชีวิตเติบโตมากับสังคมเมืองใหญ่อย่างกรุงเทพฯ ผมคิดว่าปรากฏการณ์การเมืองไทยยุค “ทักษิณ” ในช่วง 3-4 ปีที่ผ่านมานี้ได้สอนบทเรียนรัฐศาสตร์ในชีวิตจริงให้ผมอย่างดีเยี่ยม โฉมหน้าและโครงสร้างทางการเมืองไทยหลายด้านจะไม่มีวันแจ่มชัดในสายตาพลเมืองธรรมดาอย่างผมเช่นนี้เลย...

แล้ว “เสรีนิยม” ต้องการอะไร ?

แล้ว “เสรีนิยม” ต้องการอะไร ?
ท่ามกลางกระแสแบ่งขั้วสีเหลือง-สีแดง สิ่งหนึ่งที่ผมพยายามแสดงจุดยืน (เท่าที่ทำได้โดยไม่ลำบากอะไรกับชีวิตตัวเองมากเกินไปนัก) ก็คือการพยายามบอกกับทุกคนว่า คนที่ไม่เอาสีเหลือง ไม่ได้แปลว่าชอบสีแดง และคนที่ชอบสีแดง ก็ไม่ได้มีเฉพาะคนที่ชื่นชอบอดีตนายก ทักษิณ ชินวัตร ใครสักคนหนึ่งอาจเห็นด้วยกับ...

งานนี้ไม่มีหัวไม่มีก้อย แต่ออกกลาง

ท่ามกลางสถานการณ์การเมืองที่ยืดเยื้อ สับสน วุ่นวาย มาเป็นเวลายาวนาน จุดยืนของใครหลายคนล้วนถูกแบ่งฝักฝ่ายกันไป ทั้งที่ยินดีกระโดดไปยืนขั้วหนึ่งด้วยตัวเอง หรือไม่ก็โดนอีกฝ่ายผลักไปยืนอีกขั้วหนึ่ง ในฐานะคนชั้นกลาง (ส่วนน้อย) ที่ติดตามการเมืองไทยมานานและอยู่ในระดับที่ “ลึก” กว่าเพื่อนฝูงรอบตัวมากพอควร...

8 เมษา – ปฏิวัติประชาชน (?)

8 เมษา – ปฏิวัติประชาชน (?)
ขณะที่เขียนโพสต์นี้อยู่ เป็นเวลาตีหนึ่งของคืนวันอังคารที่ 7 เมษายน 2552 พอดี ซึ่งนั่นหมายความว่า ณ บัดนี้ได้เข้าสู่วัน “ดีเดย์” 8 เมษายน 2552 อย่างเป็นทางการแล้ว สำหรับใครที่เป็น “คอการเมือง” อยู่บ้างน่าจะทราบดีว่าวันนี้ (8 เม.ย.) คือวันนัด “ทำสงครามครั้งสุดท้าย” ของกลุ่ม นปช. เสื้อแดงที่ชุมนุมปิดล้อมทำเนียบรัฐบาลมาได้สักพักแล้ว...