มือที่(ลอง)มองให้เห็น #2 ฉลามไร้ครีบ โต๊ะจีน และกำไรสูงสุด

แล้วในที่สุดผมก็ “ปั่น” งานเขียนชิ้นที่สองลงโอเพ่นออนไลน์เสร็จเรียบร้อยในช่วงเสาร์อาทิตย์ที่ผ่านมา เล่นเอาไม่ได้หลับไม่ได้นอน แทบจะไม่ได้ทำอะไรเลยนอกจากอ่านข้อมูล สังเคราะห์ความคิด แล้วก็ลงมือเขียนหนังสือ

แต่ก็รู้สึกดีมากๆ เป็นเสาร์อาทิตย์ที่มีความสุขอย่างแท้จริง ไม่ต้องวางแผน ไม่ต้องทำ 15 เรื่องในหนึ่งวัน ไม่ต้องตอบอีเมล์​ประสานงาน โทรศัพท์อีก 30 ครั้ง ฯลฯ วันหนึ่งวันหมดไปกับการคิด การอ่าน กันเขียน ทำเรื่อง “ให้ดี” เพียงอย่างเดียว แม้จะรู้สึกเหนื่อยบ้าง แต่ก็มีความสุขมากด้วยเช่นกัน

การเขียนหนังสือแบบ “ประจำ”​ให้บทเรียนแปลกใหม่กับผมไม่น้อยเลยทีเดียว เพราะการเขียนหนังสือโดยมี “เส้นตาย” กำกับไม่เหมือนการเขียนบล็อกที่นึกอยากเขียนเมื่อไหร่ก็เขียน เส้นตายที่มีทำให้เราต้องคิด ต้องหาข้อมูล และต้องวางแผนการใช้เวลาอย่างเหมาะสมเพื่อให้เขียนงานได้ทันตามกำหนด
และนี่ขนาดเส้นตายเป็น​“รายเดือน”​ยังทำเอาเหนื่อยกับการคิดและหาข้อมูลขนาดนี้ ก็ยอมรับแล้วที่ใครๆพูดว่าคนที่เขียนคอลัมน์ “รายวัน” ได้นั้น ต้องเป็นคนที่มีพลังงานสูงมากถึงมากที่สุดจริงๆ

สิ่งหนึ่งที่ผมควรบันทึกไว้เตือนความทรงจำของตัวเองก็คือ การเขียนหนังสือทำให้ชีวิตประจำวันเรา “นิ่ง” ขึ้นมาก เพราะมันบังคับให้เรา “นั่งจม” อยู่กับความคิดอะไรสักอย่างในเชิงลึก ที่ชีวิตการทำงานในปัจจุบันไม่เอื้อให้เรามีช่วงเวลาเช่นนี้เท่าไหร่นัก

เวลาเขียนหนังสือ ผมไม่สามารถมีเสียงโทรศัพท์​ไอพอด วิทยุ IM อีเมล์​ tweeter โทรทัศน์ หรืออะไรก็ตามที่มันจะ distract ความคิดผมเข้ามารบกวนได้เลย

จะว่าไป มันก็คล้ายกับการทำสมาธิอย่างหนึ่งเหมือนกัน :-)

……………………

ผมกลับไปอ่านงานชิ้นที่แล้วเรื่อง ไอโฟน อีกทีแล้วก็รู้สึกไม่พอใจกับผลงาน “เปิดตัว”​ของตัวเองเอาเสียเลย ผมรู้สึกว่าตัวเองยังสื่อ “สาร” ที่ต้องการจะสื่อออกมาได้ไม่ดีเท่าไหร่ โดยรวมแล้วรู้สึกว่าเยิ่นเย้อ รุงรัง พิกล

สรุปกับตัวเองได้ว่าการเขียนเปิดตัวครั้งแรก ทำให้เขียนด้วยความ​“เกร็ง”​มากเกินไป เพราะด้วยชื่อของ “โอเพ่น” เลยทำให้ตื่นเต้น เกร็ง และพยายามเหลือเกินที่จะ “เล่นท่ายาก”

ครั้งนี้เลยตั้งใจใหม่ว่าจะไม่เกร็ง เน้นความเรียบง่าย กระชับ เข้าประเด็น แต่ก็พยายามคงความ​“รอบด้าน”​เอาไว้ด้วย

ใครที่มีโอกาสเข้าไปอ่านแล้ว อยากให้แวะมาทักทาย คอมเม้นต์ ติชม กันที่นี่หน่อยนะครับ คนเขียนจะได้เอาความเห็นของคนอ่านไปปรับปรุงต่อไป

ขอเชิญมิตรรักแฟนเพลงตามไปอ่านกันได้ที่คอลัมน์​มือที่(ลอง)มองให้เห็น ตอน ฉลามไร้ครีบ โต๊ะจีน และกำไรสูงสุด ครับ

ปล. รูปประกอบบทความ 2 รูปแรกนี่ผมถ่ายเองนะ รู้สึกสนุกมากกับการถ่ายภาพประกอบบทความของตัวเอง​ :-D