ยินดีต้อนรับ และ Tag ของผม

ด้วยเหตุผลบางประการ ทำให้ต้องเกิดการย้ายบ้านอีกครั้ง หวังว่าครั้งนี้คงเป็นครั้งสุดท้าย และเชื่อว่าครั้งนี้คงอยู่ที่นี่ไปอีกนานแน่นอน (เพราะจ่ายค่าเช่าโฮสต์ไปแล้วเป็นรายปี … ฮา)

ขอกล่าวคำ "สวัสดี" ทักทายทุกท่านที่แวะเวียนผ่านมา – ยินดีต้อนรับ สู่ 0bserver.com ครับ : )

สืบเนื่องจากการโดนแท็ก (Tag) จากเวปไซต์ของ คนชายขอบ เมื่อวันก่อน วันนี้พอเหลียวไปมองคนอื่นที่โดนแท็กพร้อมๆกันก็พบว่า แทบทุกคน Tag ต่อกันเกือบหมดแล้ว เลยต้องลุกขึ้นมาปั่นเวปแห่งนี้ พร้อมกับทำการ "Tag" ต่อไปเสียบ้าง สารภาพตามตรงว่าตัวผมเองก็พึ่งรู้จักเจ้า Blog Tag คราวนี้เอง และสำหรับคนที่ยังไม่รู้จัก – Blog Tag ก็เหมือนจดหมายลูกโซ่ ที่มีกติกา่ง่ายๆคือให้เขียนเกี่ยวกับตัวเอง 5 หัวข้อ จากนั้นก็ส่ง Tag ต่อให้กับคนอื่นอีก 5 คน – ซึ่งด้วยวิธีการนี้ ก็จะเป็นการเชื่อมโยงโครงข่าย Blogger ต่อไปได้เรื่อยๆ ถ้าดูแผนภาพ blog tag trace ที่คุณ keng สร้างไว้แล้วจะอึ้งครับว่าเจ้า Blog Tag นี่มันกำลังฮิตจริงๆ

เรื่องราวของ An Observer :

1) แม้ตอนนี้จะมีหนังสือเต็มห้องนอน แต่กิจกรรม "อ่านหนังสือ" เป็นกิจกรรมที่พึ่งจะมีติดตัวเป็นประจำเมื่อไม่นานมานี้ (โปรดสังเกตว่าไม่กล้าใช้คำว่า "รักการอ่าน" เนื่องจากยังไม่คิดว่าตัวเองจะรักการอ่านมากขนาดนั้น) จำได้ว่าเริ่มสนใจอ่านหนังสือจริงๆจังๆช่วงเรียนมหาวิทยาลัย ส่วนชีวิตก่อนหน้านั้นอ่านหนังสือประมาณค่าเฉลี่ยของคนไทยเห็นจะได้ … คือไม่ถึง 1 เล่มต่อปี

แปลกแต่จริง – หนังสือที่สร้าง "จุดเปลี่ยน" ให้กับนิสัยอ่านหนังสือของผมคือ "หนังสือพิมพ์สตาร์ซอกเกอร์รายวัน"เจ้าหนังสือพิมพ์แทบลอยด์ที่มีแต่เรื่องของฟุตบอล นักเตะ และราคาต่อรองนี่แหละ ที่สร้างแรงบันดาลใจให้เริ่ม "รักการอ่าน" มากขึ้น จำได้ว่าช่วงเรียนมหาิวิทยาลัยเป็นช่วงที่บ้าฟุตบอล (โดยเฉพาะบอลอังกฤษ) เป็นอย่างมาก ซื้อสตาร์ซอกเกอร์อ่านทุกวันและอ่านทุกคอลัมน์ พออ่านมากๆเข้าก็เริ่มติดนิสัยอ่านหนังสือยามว่าง โดยเฉพาะตอนอยู่บนรถเมล์ จะต้องแวะซื้อหนังสือพิมพ์ก่อนขึ้นรถเมล์ เพื่ออ่านตลอดทางจนถึงมหาวิทยาลัย (ส่วนหนังสือเรียนนั้นถือติดมือมาให้รู้ว่าเป็นนักศึกษาเท่านั้น)

ประมาณปี 2 หลังจากเริ่มเบื่อสตาร์ซอกเกอร์ ก็เริ่มหันมาอ่าน "มติชนรายวัน" จำได้ว่าช่วงนั้นเป็นช่วง "ต้มยำกุ้ง" พอดิบพอดี และหลังจากนั้นก็เริ่มอ่านหนังสือมากขึ้น และหลากหลายแนวมากขึ้น จนทุกวันนี้

2) เป็นคนพูดน้อยกับคนแปลกหน้า แต่เป็นคนพูดมากเมื่ออยู่กับคนสนิท เรียกได้ว่า สามารถวัดระดับความสนิทสนมจากจำนวนบทสนทนาที่เกิดขึ้นได้

3) เป็นคนวัย Generation X ที่สร้างตัวตนจากยุค 90's – สิ่งละอันพันละน้อยที่เป็น icon ที่หลอมเป็นตนเองในสมัยนั้น ได้แ่ก่นิตยสาร Generation Terrorist (เคยสงสัยเล่นๆเหมือนกันว่า ชื่อนี้จะยังเป็นหัวหนังสือในยุค post-911 อย่างทุกวันนี้ได้ไหม), ดนตรีจากเกาะอังกฤษ, ป้าวาสนา วีรชาติพลี, โมเดิร์นด๊อกและเพลง "ก่อน", Manchester United และ เอริก คันโตน่า, เบเกอร์รี่มิวสิค, ภาพยนตร์ Trainspotting, ไมเคิล จอร์แดน, ดราก้อนบอล, ชินโด โคทาโร่, ฯลฯ

4) งานอดิเรกปัจจุบันคือ การถ่ายภาพ นับเป็นงานอดิเรกที่สืบต่อมาจาก กีตาร์ เปียโน ว่ายน้ำ บาสเก็ตบอล ดนตรีไทย เขียนเวป เกมส์คอมพิวเตอร์ ฯลฯ (ได้แต่หวังว่า list ความสนใจจะหยุดอยู่เพียงเ่ท่านี้)

5) มีนิสัยเข้าขั้นโรคจิตอยู่อย่างหนึ่งคือเป็นคนนอนยาก หมายถึงเป็นคนไม่ชอบเข้านอนทั้งที่ถึงเวลาที่ควรนอน ทั้งนี้ส่วนหนึ่งเป็นเพราะ เป็นคนไม่ชอบการนอน เนื่องจากเชื่อว่าเวลาที่เราหมดไปกับการนอน หมายถึงเวลาที่หมดไปโดยไม่ได้ใช้ทำอย่างอื่นที่อยากทำ ผลก็คือโดยเฉลี่ยแล้วเป็นคนนอนต่ำกว่า 6 ชั่วโมงแทบทุกวัน ผลกระทบจากนิสัย(เสีย)เช่นนี้ ทำให้

• เป็นคนนอนไม่เป็นเวลา บางวันหลับหัวค่ำแล้วตื่นดึกๆ บางวันไม่หลับเลยจนเกือบเช้า หรือบางวันนอนทั้งบ่าย แต่ตื่นทั้งคืน
• เป็นคน "อึด" กับการทำงานดึก มากกว่าการให้ทำงานในตอนเช้า ล่าสุด สามารถเรียนหนังสือและเขียนรายงานได้ตั้งแต่บ่ายโมงถึงตี 5 นอนเพียง 3 ชั่วโมงแล้วลุกขึ้นมาเข้าห้องสอบได้ แต่ไม่สามารถเข้าประชุมหรือทำงานที่ต้องใช้สมองได้เลยในช่วงก่อน 9 โมงเช้า
• สามารถนอนแบบ "สะสมแต้ม" ได้เช่น นอน 2 ชั่วโมงในช่วงหัวค่ำ แล้วค่อยนอนอีกทีตอนดึกๆ หรือนอน 3 ชั่วโมงต่อวันตลอดสัปดาห์ แล้วค่อยนอนยาวๆทีเดียวในวันเสาร์
• เป็นคนมี sleep cycle ที่ง่ายมากคือ "ตื่น – ง่วง – หลับทันที" ไม่เคยมีอาการโดนผีอำ ไม่เคยมีอาการกึ่งหลับกึ่งตื่น และจำไม่ได้แล้วว่าเกิดอาการ "นอนไม่หลับ" ครั้งล่าสุดคือเมื่อไหร่ เนื่องจากมักจะพาตัวเข้านอนก็ต่อเมื่อจะหลับแล้วจริงๆเท่านั้น

ว่าแล้วก็ขอส่งจดหมายลูกโซ่ Blog Tag ต่อไปให้กับ คุณนิติรัฐ pik blurry Ratioscripta คุณนักข่าว และ พี่พีคฯ ละกันครับ : )