About

An Observer หรือ รุจ ธนรักษ์ - คือชายไทยคนหนึ่งผู้มีอายุผ่านเลยวัยเลข 2 นำหน้ามาหมาดๆ เิกิดบริเวณกรุงเทพชั้นใน แต่เติบโตเรียนรู้โลกอยู่เขตรอบนอกกรุงเทพมาโดยตลอด

เกิดในครอบครัวครูบาอาจารย์ นิสัยในวัยเด็กเป็นคนช่างสังเกต ช่างซักถาม และช่างสงสัย วิชาที่ชอบในสมัยนั้นคือ วิทยาศาสตร์ และ ดนตรี (ทั้งไทยและสากล)

โชคชะตาพัดพาให้ร่ำเรียนด้านวิศวกรรมไฟฟ้า หลังจากทำงานได้สักพัก ก็เสริมเพิ่มความรู้ทางด้านเศรษฐศาสตร์บริหารให้ตัวเองบ้างเล็กน้อย (พอให้รู้ว่าข่าวเศรษฐกิจเขาพูดเรื่องอะไรกัน) ความรู้ทั้งหมดหาเรียนเองในประเทศไทย แม้ว่าอยากไปเรียนเมืองนอกอย่างคนอื่นเขาบ้าง แต่ก็ไม่มีโอกาส

อาชีพที่เคยฝันว่าอยากทำ – พนักงานกดลิฟต์ นักข่าว ซีอีโอ ช่างภาพ มือกีต้าร์ นักร้องวงร็อคแอนด์โรล และ แพทย์

ปัจจุบัน ทำงานหนักเยี่ยงทาสในตำแหน่งพนักงานขายตัวเล็กๆ ของบริษัทยักษ์ใหญ่ด้านไอทีแห่งหนึ่ง

เป็นคนวัย Generation X ที่เติบโตมาจากยุค 90’s – สิ่งร่วมสมัยที่หลอมเป็นตัวตน อาทิ นิตยสาร Generation Terrorist, ดนตรีจากเกาะอังกฤษ, ป้าวาสนา วีรชาติพลี, โมเดิร์นด๊อกและเพลง “ก่อน”, วงโอเอซิส, Manchester United และ เอริก คันโตน่า, เบเกอร์รี่มิวสิค, ภาพยนตร์ Trainspotting, ไมเคิล จอร์แดน, เกมส์คอนทราและสูตรขึ้นๆลงๆซ้ายขวา, ดราก้อนบอล, ชินโด โคทาโร่, มังกรหยก ฯลฯ

เป็นคนพูดน้อยกับคนแปลกหน้า แต่เป็นคนพูดมากเมื่ออยู่กับคนสนิท ชอบฟุตบอล เกลียดสุนัข ไม่สูบบุหรี่ ดื่มสุราหนักบ้างเบาบ้าง แล้วแต่อารมณ์และบรรยากาศ ปรัชญาข้างขวดที่นิยมคือ “ไม่ได้หลงใหลในรสสุรา หากแต่ชอบพอในบรรยากาศของการดื่มสุรา”

ไม่พิถีพิถันในการกิน แต่พิถีพิถันกับทุกเรื่องที่ต้องตัดสินใจ คิดเยอะ ชอบวิเคราะห์ ตั้งคำถาม ส่วนมากมักคิดอย่างเดียว ไม่ค่อยลงมือทำอะไรจริงจังสักอย่าง สุขภาพไม่ค่อยแข็งแรง เนื่องจากเป็นคนไม่ออกกำลังกาย (แต่ตอนนี้กำลังพยายามออกกำลังกายให้มากขึ้น)

เชื่อว่าตัวเองมีสมองโตพอๆกันทั้งสองด้าน ชอบตรรกศาสตร์ ฟิสิกส์ การคิดวิเคราะห์ แต่ก็ชื่นชอบศิลปะทุกแขนง ชอบภาพเขียนอิมเพรสชั่นนิสม์ ชอบแวนโก๊ะ หลงใหลบีโธเฟน บูชา Ansel Adams ร้องไห้เสมอกับภาพยนตร์ดีๆสักเรื่อง เป็นผู้นิยมเสพศิลปะตัวยง แต่ไม่สามารถสร้างสรรค์ศิลปะได้เองเลยสักด้าน

คนรอบข้างมักบอกว่า “ทำเป็น” ไปหมดแทบทุกอย่าง แต่ส่วนตัวแล้วรู้สึกว่า “ทำได้ไม่ดีสักอย่าง” มากกว่า

งานอดิเรกปัจจุบันคือ การถ่ายภาพและเขียนหนังสือ นับเป็นงานอดิเรกที่สืบต่อมาจาก กีตาร์ เปียโน ว่ายน้ำ ปิงปอง บาสเก็ตบอล และดนตรีไทย

เป็นคนชอบท่องเที่ยว ชอบเดินทาง ชอบอยู่ outdoor มากกว่าเดินห้างในวันหยุด หลงใหลการได้เห็นวัฒนธรรมที่แปลกใหม่ หรือทิวทัศน์ที่แปลกตา ชอบนั่งเครื่องบิน ไม่เคยเป็นโรค home sick ทุกครั้งที่เดินทางแล้วได้เห็นอะไรแปลกใหม่ มักช่วยดึงสมองให้ได้คิด ได้สังเกต ตั้งคำถาม และทบทวนความเชื่อเดิมๆของตัวเองอยู่เสมอ

เชื่อในกลไกตลาด ไม่เชื่อในระบบทุนนิยมเสรีแบบสุดโต่ง แต่ก็ไม่นิยมระบบเศรษฐกิจทุนนิยมพวกพ้อง เชื่อว่าโลกนี้ไม่มีอะไรฟรี ประัทับใจกับแก่นความคิดเรื่อง Opportunity Cost มากที่สุด ไม่เชื่อว่าโลกนี้สามารถมองอะไรแบบแยกส่วนได้ โดยเฉพาะเรื่องของเศรษฐกิจและการเมือง เชื่อว่ามันคือเรื่องเดียวกัน

หากเป็นไปได้ อยากเรียกตัวเองว่าเป็นคนไม่มีศาสนา เป็นคนไม่มีศรัทธาในสิ่งใดเลย ในปัจจุบันนี้ หากจะมีสักอย่างที่ใกล้เคียง “ความศรัทธา” คงเป็น “ความนิยม” ในตัว ท่านพุทธทาส กับ แนวคิดวิถีพุทธ ดังที่ท่านพุทธทาสสั่งสอนเอาไว้เท่านั้น ภาพยนตร์ที่ชื่นชอบมากที่สุดตลอดกาลคือ The Matrix (ภาคแรก)

เป็นเสรีนิยม เป็นปัจเจกนิยม มีความเป็นส่วนตัวสูง เชื่อในสิทธิ เสรีภาพ และหน้าที่ ไม่เชื่อว่าอำนาจจะใช้แก้ปัญหาได้ทุกสิ่ง ไม่ศรัทธาในตัวบทกฏหมาย เชื่อว่ากฏหมายเป็นแค่เครื่องมือของชนชั้นปกครอง เชื่อมั่นในการพึ่งพาตนเองของคนในสังคม ไม่ชอบนักการเมืองทุกฟาก ไม่ชอบทหาร (ที่มาเล่นการเมือง) ชอบอะไรที่เห็นกันชัดๆ ไม่ชอบมือที่มองไม่เห็นไม่ว่าจะฝ่ายไหน ไม่ชอบทั้งสีแดง สีเขียว และสีเหลือง

โดยมากแล้วเป็นคน skeptic และ pessimistic

ปัจจุบัน (มีนาคม 2552) นอกจากเวบไซต์ส่วนตัวแห่งนี้ ผู้เขียนยังมีงานเขียนเผยแพร่เป็นประจำในอินเตอร์เนตสองแห่งคือ

คอลัมน์รายเดือนชื่อ มือที่(ลอง)มองให้เห็น เผยแพร่ในเวบไซต์ โอเพ่นออนไลน์ (www.onopen.com) เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับความเชื่อมโยงกันของสิ่งต่างๆที่อยู่ภายใต้กลไกตลาด อ่านบทนำได้ที่นี่

เวบไซต์ sit-here.com เขียนบทความเกี่ยวกับเรื่องราวไลฟ์สไตล์ต่างๆรอบตัว (ดนตรี กีฬา ภาพยนตร์ ฯลฯ) เผยแพร่เป็นประจำภายใต้ชื่อ iRood

สามารถติดต่อผู้เขียนได้ที่อีเมล์ roodthanarak (at) gmail.com
หรือ Facebook – Rood Thanarak